Van de Victoria Falls tot de Skeleton Coast | Els en Christophe doorkrui het ruige Namibië

Van het donderende water van de Victoria Falls tot de eindeloze stilte van de Skeleton Coast, Els en Christophe trokken eropuit voor een bijzonder avontuur door Zimbabwe en Namibië. Ze voeren tussen nijlpaarden en krokodillen op de Zambezi, sliepen midden in de bush terwijl leeuwen in de verte brullen, doorkruisten verlaten landschappen met hun 4x4 en ontdekten enkele van de meest afgelegen lodges van zuidelijk Afrika.

Het werd een reis vol contrasten. Waterrijke natuurgebieden maakten langzaam plaats voor droge vlaktes, grillige rotsformaties en immense duinen. Onderweg zorgden olifanten, leeuwen, neushoorns en zelfs een zeldzaam luipaard voor onvergetelijke ontmoetingen. En daarbovenop nog die typische Afrikaanse combinatie van avontuur en gastvrijheid die ervoor zorgde dat Els en Christophe zich op sommige plekken na amper enkele dagen al deel van de familie voelden.

Reis mee van Victoria Falls naar Windhoek, via de groene Zambezistrook, Etosha, het ruige Kaokoland en de desolate Skeleton Coast.

It’s time for Africa!

Vandaag begint onze reis op Brussels Airport. We vliegen via Addis Abeba richting Victoria Falls. Zodra we in Addis aankomen, begint het vakantiegevoel te kriebelen. De lounge is ruim, de catering is lekker en wij kijken vooral uit naar wat morgen brengt. Afrika wacht!

Zonsondergang op de Zambezi

Rond de middag landen we in Victoria Falls. De formaliteiten voor ons visum verlopen verrassend vlot en niet veel later rijden we naar de Victoria Falls River Lodge.

Wat een plek om onze reis te beginnen. De lodge telt slechts zestien suites, allemaal met zicht op de rivier en veel privacy. Onze suite is ruim en stijlvol ingericht, maar vooral de ligging maakt meteen indruk. Vanuit de bar kijken we uit over de Zambezi en we hoeven niet lang te wachten voor het eerste wildlife zich laat zien.

Om vier uur stappen we aan boord van één van de comfortabele boten van de lodge voor een sunset cruise. Met een drankje en enkele hapjes binnen handbereik varen we rustig over de brede Zambezi. Krokodillen liggen langs het water, nijlpaarden steken nieuwsgierig hun kop boven en rondom ons fladderen de meest bijzondere vogels.

Wanneer de zon langzaam zakt, begrijpen we meteen waarom deze boottocht zo geliefd is. Terug in de lodge spotten we zelfs nog een krokodil vlak voor de bar. Daarna schuiven we aan voor het wekelijkse BBQ diner. Een heerlijke eerste avond in Afrika.

Victoria Falls River Lodge

Tijd voor de apéro in onze lodge, santé!

Met een gids en de jeep van de lodge trekken we erop uit!

Met comfortabele boten van de lodge trekken we op sunset cruise.

Oog in oog met de Victoria Falls

Vandaag staat een van de grote hoogtepunten van deze reis op het programma, de Victoria Falls. Maar voor we ze van dichtbij gaan bekijken, willen we eerst de volledige omvang vanuit de lucht zien.

We stappen in een kleine helikopter voor een vlucht van ongeveer vijftien minuten. Iedereen heeft een raamplaats en ik heb extra geluk, want ik mag naast de piloot zitten. April en mei zijn maanden waarin er enorm veel water door de watervallen stroomt. Vanuit de lucht zien we al van ver de gigantische wolk van opspattend water boven de kloof hangen. We cirkelen verschillende keren rond de Falls en krijgen telkens een ander perspectief. Absoluut een aanrader.

Daarna trekken we met onze gids Lucky naar de watervallen zelf. De wandeling telt twaalf uitzichtpunten en duurt ongeveer anderhalf uur. Onze gids stelt voor om de route omgekeerd te wandelen. Een gouden tip, want zo bouwen de uitzichten steeds verder op naar een indrukwekkende finale.

Een poncho is in deze periode geen overbodige luxe. Het water stort met zoveel kracht naar beneden dat we op sommige plaatsen vooral mist en opspattend water zien. Fotograferen is een uitdaging, droog blijven al helemaal, maar net dat maakt de ervaring zo intens. Het geraas, de kracht van het water en het groene regenwoud rondom ons maken diepe indruk.

Na afloop smaakt onze gin tonic in de lodge extra goed. En omdat we gisteren zo genoten van onze boottocht, stappen we vanmiddag gewoon opnieuw aan boord.

Dat blijkt een uitstekende beslissing. Twee grote olifanten steken de brede rivier over en laten zien dat ze verrassend goede zwemmers zijn. Plots komt er een krokodil hun richting uit. Die probeert zelfs de slurf van een van de olifanten te grijpen, maar heeft duidelijk zijn tegenstander onderschat. De olifant maakt snel duidelijk wie hier de baas is.

Alsof dat nog niet genoeg spektakel is voor één dag, krijgen we na het diner bezoek van een grote mannetjesolifant. Hij wandelt tot vlak bij het restaurant en de bar. Nu begrijpen we meteen waarom gasten hier na zonsondergang altijd naar hun suite worden begeleid.

Victoria Falls

Een poncho is in deze periode geen overbodige luxe.

Fotograferen is een uitdaging, droog blijven al helemaal, maar net dat maakt de ervaring zo intens.

Het geraas, de kracht van het water en het groene regenwoud rondom ons maken diepe indruk.

Het water stort met zoveel kracht naar beneden dat we op sommige plaatsen vooral mist en opspattend water zien.

De wandeling telt twaalf uitzichtpunten en duurt ongeveer anderhalf uur.

Van Zimbabwe naar de Namibische bush

Vandaag wacht ons een lange reisdag. We verlaten Zimbabwe en trekken via Botswana naar Namibië. Met verschillende grensposten en de nodige formaliteiten duurt de rit uiteindelijk zo’n zes uur. Zelfs onze schoenen moeten onderweg worden ontsmet als maatregel tegen mond en klauwzeer.

In Sangwali ontmoeten we Dereck, onze gids van Nkasa Linyanti Lodge. Vanaf hier wacht nog een transfer van ongeveer tweeënhalf uur, maar zodra we in de open jeep stappen en het nationaal park binnenrijden, voelt dit niet meer als een transfer. Dit is onze eerste echte safari.

Nkasa Rupara is een bijzonder waterrijk natuurgebied en een paradijs voor vogelliefhebbers, met honderden verschillende vogelsoorten. Terwijl Dereck enthousiast vertelt over het ecosysteem, stopt hij plots bij een boom. Daar ligt ze, een luipaard. We krijgen amper tijd om haar te bewonderen voordat ze geruisloos in de bush verdwijnt. Blijkbaar is het maanden geleden dat hier nog een luipaard werd gezien. Ons safariavontuur kan moeilijk beter beginnen.

Nkasa Linyanti Lodge ligt diep in het nationale park, op Nkasa Island. De lodge is pas enkele dagen open en wij behoren tot de allereerste gasten. Bij aankomst staat het hele team klaar om ons met een lied te verwelkomen. De medewerkers komen grotendeels uit omliggende dorpjes en hun enthousiasme werkt aanstekelijk.

’s Avonds genieten we van een heerlijke maaltijd die grotendeels boven open vuur wordt bereid. Daarna drinken we een Amarula rond het kampvuur. Een nieuwsgierige hyena komt even poolshoogte nemen en wanneer we later in onze tent liggen, horen we de nijlpaarden roepen. Dichter bij de Afrikaanse natuur kunnen we bijna niet komen.

Nkasa Rupara NP - Nkasa Linyanti

's Avonds genieten we van een heerlijke maaltijd die grotendeels boven open vuur wordt bereid.

Van zodra we in de open jeep stappen en het nationaal park binnenrijden, voelt dit niet meer als een transfer.

Alleen op safari in Nkasa Rupara

Om half zes gaat de wekker. Met een koffie en een versgebakken muffin achter de kiezen stappen we opnieuw bij Dereck in de jeep.

De lodge beschikt over een private concessie waar alleen hun voertuigen mogen rijden. Daardoor voelt het alsof we dit enorme natuurgebied helemaal voor onszelf hebben. De dieren zijn hier nog niet zo gewend aan jeeps en houden soms wat meer afstand, maar dat maakt de omgeving des te ongerepter.

Na de ochtendsafari keren we terug voor ontbijt en een welverdiende siësta. Later volgen lunch en high tea, waarna we opnieuw de bush intrekken.

Dit gebied heeft zijn eigen karakter. We zien geen zebra’s of giraffen, maar wel massa’s impala’s, wrattenzwijnen, lechwes, nijlpaarden en vogels. En dan verschijnen er plots drie leeuwen. Ook de grote katten voelen zich hier duidelijk thuis. ‘s Nachts horen we hun gebrul vanuit onze tent. Een betere soundtrack voor de Afrikaanse bush bestaat er niet.

Na het ontbijt neemt het team afscheid met opnieuw een prachtig lied. Iedereen wil samen met ons op de foto en na amper enkele dagen voelt het afscheid verrassend persoonlijk.

Dereck brengt ons terug naar Sangwali, waar onze huurwagen wordt afgeleverd. Vanaf nu begint ons selfdrive avontuur door Namibië. Playlist aan, links rijden en vertrekken maar.

Een tweetal uur later bereiken we Bwabwata National Park. De asfaltweg maakt plaats voor diep zand en plots mogen we onze 4x4 vaardigheden bovenhalen. De laatste veertien kilometer duren bijna drie kwartier, maar de bestemming is het meer dan waard.

Nambwa Tented Lodge ligt midden in het nationale park en is volledig op hoge palen gebouwd, zodat olifanten er gewoon onderdoor kunnen wandelen. Vanuit de lodge kijken we uit over uitgestrekte waterrijke vlaktes.

Onze gids Beaven neemt ons mee op safari. We komen nauwelijks andere jeeps tegen en rijden door een prachtig landschap waarin bush en water elkaar voortdurend afwisselen. Vooral de olifanten en jonge bavianen weten ons te charmeren.

Onze sundowner bij Horseshoe is er eentje om in te kaderen. Terwijl de zon ondergaat, komen de olifanten aan het water drinken. Op de terugweg veroorzaken ze zelfs twee kleine files door rustig midden op de weg te blijven staan. Hier bepalen de dieren het verkeer, wij passen ons met plezier aan.

Nijlpaarden, olifanten en twee leeuwen

Na het ontbijt verkennen we de Kwando River per boot. Het landschap doet ons denken aan de Okavango Delta, met smalle waterwegen, lotusbloemen en vooral heel veel rust. Geen andere boot te zien.

Beaven vertelt ons meer over dit bijzondere ecosysteem terwijl we krokodillen, lechwes en kleurrijke vogels spotten. Twee ontmoetingen met groepen nijlpaarden van heel dichtbij maken de ochtend compleet.

In de namiddag stappen we opnieuw in de jeep. Een jonge mannetjesolifant blokkeert rustig onze weg terwijl hij verder eet. Motor uit dus, en wachten. Wanneer hij stoer onze richting uit komt, vertrouwt Beaven volledig op zijn kennis van het dier. Wij krijgen er fantastische foto’s voor terug.

Later verschijnen giraffen en opnieuw olifanten bij Horseshoe. Maar de grootste verrassing volgt pas na zonsondergang. Eerst wandelt een mannetjesleeuw ons tegemoet over de weg. Even later zien we nóg een mannetje.

In het donker zien we ook nijlpaarden op het land. Een indrukwekkend gezicht, zeker als je weet hoe snel deze dieren kunnen lopen.

Die nacht worden we wakker van luid geplons en gebrom vlak bij onze tent. Een nijlpaard heeft blijkbaar zin in een nachtelijk bad. In een tent klinkt dat alsof hij letterlijk voor de deur staat. Slapen midden in Afrika, het blijft een avontuur.

Langs de Popa Falls naar Rundu

Vandaag wacht een langere selfdrive van ongeveer 430 kilometer richting Rundu. De wegen zijn geasfalteerd, waardoor het comfortabel rijden is.

Bij Divundu maken we een tussenstop bij de Popa Falls. Onze verwachtingen zijn bescheiden, maar de plek verrast ons. Het is een fijne plaats om even de benen te strekken en vanaf de rivierkant van het uitzicht te genieten.

Onze overnachtingsplek is Hakusembe River Lodge, aan de Okavango en pal tegenover Angola. Door het regenseizoen staat een deel van de toegangsweg onder water. Onze wagen laten we daarom achter en het laatste stukje leggen we per boot af.

Wat ons betreft is dat geen nadeel. Integendeel, zo krijgen we onverwacht nog een extra boottocht cadeau.

Met een gin tonic op het dek kijken we uit over de rivier. Daarna volgt een uitgebreid diner en een rustige avond tussen al het groen.

Divundu & Rundu

Bij Divundu maken we een tussenstop bij de Popa Falls, een fijne plaats om even de benen te strekken en vanaf de rivierkant met een drankje van het uitzicht te genieten.

Onze overnachtingsplek is Hakusembe River Lodge, aan de Okavango en pal tegenover Angola.

Afrikaanse luxe in Onguma

Na het ontbijt varen we terug naar onze wagen en rijden we via Grootfontein en Tsumeb naar Onguma Game Reserve, een privéreservaat aan de rand van Etosha National Park.

We verblijven in het gerenoveerde Onguma Tented Camp. Zeven luxueuze tenten kijken uit over een grote waterpoel. Zowel de tenten als de gemeenschappelijke ruimtes zijn prachtig en de service is bijzonder persoonlijk. Onze butler Jackie weet meteen hoe hij gasten in de watten moet leggen.

In de namiddag vertrekken we met gids Gift voor een sundowner game drive. Alleen komt er van die sundowner niet veel terecht.

We ontmoeten namelijk een volledige leeuwenfamilie. Elf leeuwen, mannetjes, vrouwtjes en jongen, trekken samen door het landschap. In het zachte avondlicht blijven we kijken. Dat drankje kan wel wachten.

Alsof elf leeuwen nog niet voldoende zijn, sluiten we de safari af met een witte neushoorn. Terug in de lodge heffen we alsnog het glas op een uitzonderlijke dag.

En wanneer we later in bed liggen, horen we de leeuwen in de verte brullen.

Te voet tussen de wilde dieren

Wanneer we ‘s morgens op het terras van onze tent zitten, lijkt de waterpoel aanvankelijk verlaten. Tot plots een witte neushoorn verschijnt om te drinken en te grazen. Goedemorgen, Namibië.

Vandaag trekken we met Engelbrecht en Gift op wandelsafari. Eerst rijden we nog even langs de leeuwenfamilie van gisteren. Ze liggen uit te rusten en hun goedgevulde buiken verraden dat de nachtelijke jacht succesvol is geweest.

Daarna laten we de jeep achter en gaan we te voet verder. Het is heerlijk om na alle uren in safariwagens onze benen te strekken en de natuur eens vanuit een ander perspectief te beleven. We leren over planten, sporen en de vele kleine schakels die samen dit ecosysteem vormen.

Wanneer Engelbrecht vraagt of we het aandurven om richting de leeuwen te wandelen, vertrouwen we volledig op zijn ervaring. Op ongeveer vijftig meter afstand blijven we staan. Enkele leeuwen kijken nieuwsgierig onze kant uit. Wij blijven stil en rustig. Een intense ervaring die we niet snel vergeten.

Onze wandeling eindigt met een bush breakfast op een prachtige plek midden in de natuur. Samen met onze gidsen ontbijten we terwijl de bush rondom ons ontwaakt.

De rest van de dag blijven we in de lodge. Werken aan een reisverslag met zicht op een waterpoel waar af en toe wilde dieren passeren, er bestaan slechtere kantoren.

Op safari door Etosha

Na een vroeg ontbijt rijden we via de Von Lindequist Gate Etosha National Park binnen. Vandaag zijn we onze eigen gidsen.

Zelf door Etosha rijden geeft een heerlijk gevoel van vrijheid. We bepalen zelf waar we stoppen en hoe lang we blijven kijken. Zelfs zonder dieren zou het landschap al indrukwekkend zijn. De enorme droge zoutpan zorgt voor eindeloze vergezichten en bijzondere kleurschakeringen.

Gelukkig blijft het wildlife niet weg. We zien kudu’s, een grote mannetjesolifant en kuddes zebra’s, wildebeesten en impala’s die rustig de weg oversteken richting een waterpoel.

Via Andersson’s Gate verlaten we Etosha en rijden we verder naar Etosha Heights. Mountain Lodge ligt op een heuvel met uitzicht over het reservaat en twee waterpoelen. Na een hele dag zelf safari rijden, besluiten we de jeep even te laten staan en gewoon te genieten van de zonsondergang.

Een lange weg naar Kaokoland

Vandaag trekken we diep Kaokoland in, het land van de Himba. Voor ons ligt bijna vierhonderd kilometer aan onverharde wegen en 4x4 tracks.

Het wordt een lange rijdag, maar de laatste uren maken alles goed. De landschappen worden steeds ruiger en grootser. Vooral het traject richting Puros maakt een enorme indruk. Grillige bergen, rotsformaties en eindeloze open ruimte volgen elkaar op.

Bij Hoanib Valley Camp besluiten we onze huurwagen achter te laten en het laatste stuk samen met onze gids af te leggen. Zo verandert ook dit deel van de rit in een prachtige nature drive.

Hoanib Elephant Camp is pas geopend en ligt op een uitzonderlijk afgelegen plek. De omgeving lijkt haast buitenaards, met prehistorisch ogende rotsformaties en landschappen die ons soms aan de maan doen denken.

De lodge zelf vormt een mooi contrast met die ruigheid. De kamers zijn ruim en stijlvol ingericht en na het diner blijven we nog even buiten. Boven ons ontvouwt zich een sterrenhemel zoals je die alleen op afgelegen plekken ziet.

De stilte van Hoanib

Het is fris wanneer we vroeg in de ochtend bij gids Job in de open jeep stappen. Een warmwaterkruik is hier plots een bijzonder gewaardeerde luxe.

Bijna vijf uur lang rijden we door een landschap waar we maar geen genoeg van krijgen. In droge rivierbeddingen zoeken we naar wildlife en zien we giraffen, oryxen, springbokken en steenbokken.

Job vertelt niet alleen over de dieren, maar ook over planten en de geologie van de regio. Daardoor kijken we steeds anders naar het landschap. Wat op het eerste gezicht leeg en droog lijkt, blijkt vol leven en verhalen te zitten.

Na de lunch genieten we van een siësta. Later trekken we opnieuw met Job de natuur in, ditmaal te voet. We eindigen met een sundowner en kijken uit over een landschap dat maar lijkt door te gaan. Hier is stilte geen afwezigheid van geluid, maar een belevenis op zich.

Hoanib Elephant Camp

Onderweg van Sesfontein naar Hoanib

Eindeloze vergezichten tijdens de nature drive

 

 

Naar het einde van de wereld

Vandaag trekken we naar de Skeleton Coast. Job begeleidt ons tijdens het eerste deel van de 4x4 route. Daarna neemt een gids van Shipwreck Lodge het over. Zonder begeleiding je weg vinden in deze verlaten omgeving is haast onmogelijk.

De rit duurt ongeveer drieënhalf uur en het landschap verandert voortdurend. Rode rotsformaties maken plaats voor geërodeerde duinen en uiteindelijk verschijnen gigantische witte zandduinen. Een paar kilometer verder ligt de Atlantische Oceaan.

Shipwreck Lodge past perfect in dit decor. Het bijzondere ontwerp is geïnspireerd op een scheepswrak, een verwijzing naar de vele schepen die langs deze beruchte kustlijn zijn vergaan.

Na een verrassend verfijnde lunch bekijken we met gids Jeremy welke activiteiten mogelijk zijn. Later rijden we naar de Atlantische Oceaan voor een sundowner.

Alleen heeft de Skeleton Coast andere plannen. Mist rolt vanaf zee het landschap binnen en onze sundowner wordt prompt omgedoopt tot een fogdowner. Wij kunnen er alleen maar om lachen. De mist hoort net zo goed bij deze kust als de duinen en scheepswrakken.

Op de terugweg spotten we bovendien een bruine hyena. Een mooie bonus.

Wanneer we na het diner onze kamer binnenkomen, brandt het haardvuur en ligt er een warme kruik in bed. Buiten is het fris en mistig, binnen is het heerlijk gezellig.

Wandelen door de duinen

Onze excursie begint pas om tien uur, dus starten we de dag met een stevige wandeling door het immense duinenlandschap.

De mist trekt langzaam weg en het ochtendlicht creëert prachtige schaduwen in het zand. Na de wandeling smaakt het ontbijt dubbel zo goed.

Daarna vertrekken we met Jeremy voor een drie uur durende tocht. Hij vertelt hoe planten en dieren erin slagen om te overleven in dit droge en soms onverbiddelijke ecosysteem. Hoe langer we hier zijn, hoe fascinerender deze ogenschijnlijk lege wereld wordt.

Onze rit eindigt op het brede strand, waar een BBQ lunch voor ons klaarstaat. De wind is fris, dus een extra dekentje komt goed van pas.

In de namiddag wandelen we vanaf de lodge opnieuw richting oceaan. Twee kilometer later wacht ons jawel, nog een fogdowner. Ondertussen vinden we dat minstens even charmant als een gewone sundowner.

500 kilometer door niemandsland

Vandaag staat een stevige tocht richting Spitzkoppe op het programma. We vertrekken vroeg en Jeremy begeleidt ons zuidwaarts tot Möwe Bay. Onderweg stoppen we bij enkele scheepswrakken en horen we de verhalen die bij deze mysterieuze kust horen.

Daarna rijden we verder door een van de meest verlaten landschappen van onze reis. De oceaan blijft lange tijd in onze buurt terwijl maanlandschappen en duinen elkaar afwisselen.

Hoe afgelegen we hier zijn? Tijdens de eerste 350 kilometer kruisen we geen enkele andere wagen.

Voor Henties Bay stoppen we bij Cape Cross. Hier leven duizenden pelsrobben samen. Stil is het er absoluut niet en ook hun geur laat weinig aan de verbeelding over, maar het spektakel is fascinerend. Vanaf het wandelpad kunnen we de dieren van heel dichtbij observeren.

Daarna rijden we landinwaarts richting Spitzkoppe. De laatste kilometers zijn opnieuw een excursie op zichzelf. In het avondlicht kleuren de enorme rotsformaties warm oranje en roestbruin.

Onze lodge bestaat uit achttien huisjes die mooi in het landschap zijn geïntegreerd. Vanuit de bar hebben we een fantastische plek voor de zonsondergang.

We zijn hier maar één nacht en daar krijgen we al snel spijt van. Dit is zo’n plek waar we gerust wat langer hadden willen blijven.

Nog één laatste roadtrip

Na een licht ontbijt vertrekken we vroeg voor onze laatste vier uur op de Namibische wegen. Onze 4x4 heeft ons probleemloos door diepe zandwegen, ruige graveltracks en eindeloze verlaten landschappen gebracht.

Op de luchthaven van Windhoek leveren we hem in en komt ons avontuur langzaam ten einde. We vliegen via Addis Abeba terug naar Brussel.

Wanneer we terugkijken op de voorbije weken, is het bijna onmogelijk om één favoriet moment te kiezen. De kracht van Victoria Falls, zwemmende olifanten op de Zambezi, een onverwacht luipaard in Nkasa Rupara, leeuwen in het avondlicht, een neushoorn aan onze waterpoel, de desolate landschappen van Kaokoland en honderden kilometers niemandsland langs de Skeleton Coast.

Namibië is geen bestemming die je simpelweg bezoekt. Het is een land waar de reis tussen twee plekken minstens even bijzonder kan zijn als de bestemming zelf. En precies daarom zouden we zo weer vertrekken.

Klaar voor jouw eigen avontuur door Namibië?

Droom jij ook van een reis langs Victoria Falls en door het ruige Namibië? Onze Travel Designers stippelen graag een reis op maat uit, met bijzondere lodges, onvergetelijke safari’s en een selfdrive route die helemaal bij jouw reistempo past.

Ontdek Namibië

Misschien is dit ook interessant voor jou?

alle artikels